Zupa pieczarkowa z ziemniakami

Jak to zrobić

1. 1

   10 min

   Obierz ziemniaki i pokrój je w kostkę mniej więcej półtoracentymetrową, marchew w cienkie półplasterki, cebulę posiekaj. Pieczarki oczyść — brud zetrzyj ręcznikiem papierowym albo opłucz je krótko pod bieżącą wodą, ale nie mocz, bo nasiąkną — i pokrój w plasterki grubości około pół centymetra.

2. 2

   12 min

   W garnku rozpuść masło i zeszklij na nim cebulę, około trzech minut. Dorzuć pieczarki, zwiększ ogień i smaż, często mieszając, aż puszczą wodę, woda całkiem odparuje, a plasterki zaczną się lekko rumienić. To najważniejszy moment tej zupy: pieczarki wrzucone na surowo do wody dają wywar blady, a podsmażone — wyraźnie grzybowy.

3. 3

   25 min

   Wlej półtora litra wody, wkrusz kostkę, dodaj liście laurowe i ziele angielskie i zagotuj. Wrzuć ziemniaki i marchew i gotuj pod uchyloną pokrywką na małym ogniu, aż ziemniaki będą miękkie — widelec ma wchodzić bez oporu, zwykle po 20–25 minutach.

4. 4

   5 min

   Zdejmij garnek z ognia i wyjmij liście laurowe. Do miseczki ze śmietaną wlej dwie chochle gorącej zupy, mieszając, i dopiero tę mieszankę wlej do garnka — zupy ze śmietaną już nie gotuj, bo się zważy. Dopraw solą i pieprzem, na talerzu posyp natką.

5. 5

   3 min

   Zupę, która zostanie, rozłóż w płaskim naczyniu, schłodź i wstaw do lodówki w ciągu dwóch godzin, zjedz w ciągu 48 godzin i odgrzej tylko jeden raz — na małym ogniu, mieszając, aż będzie parująco gorąca w całej objętości.

Więcej albo mniej porcji

Ilości przeliczysz w zakresie od 2 do 8 porcji.

• Przy sześciu i ośmiu porcjach smaż pieczarki na dwie tury albo w szerokim garnku — w ciasnym zamiast się rumienić, duszą się we własnej wodzie.
• Śmietanę skaluj razem z wodą; jej ilość to punkt wyjścia — mocniej zabielona zupa też jest poprawna.

Skąd wiemy, że to bezpieczne

Zalecenia bezpieczeństwa, na których opiera się ten przepis, pochodzą z: Postępowanie z resztkami ugotowanych potraw (Food Standards Agency).

Alergeny

W podstawowej wersji: gluten, mleko, seler

Mogą dołożyć alergeny spoza tej listy: kostka rosołowa — to produkty złożone, a ich skład różni się między producentami. Przeczytaj etykietę opakowania, którego używasz.

Ta lista wynika ze składników wypisanych w przepisie, a nie ze składu Twoich produktów. Nie traktuj jej jako potwierdzenia, że dania nie ma w sobie danego alergenu — przy alergii i celiakii decyduje etykieta, nie przepis, a receptura nie jest gwarancją braku śladowych ilości alergenu.