Pasta z twarogu z rzodkiewką i szczypiorkiem

Jak to zrobić

1. 1

   2 min

   Twaróg rozgnieć widelcem w misce na drobne grudki; jeśli jest bardzo zbity, rozdrabniaj dłużej — to od tego zależy, czy pasta będzie się smarować.

2. 2

   3 min

   Rzodkiewki zetrzyj na tarce o grubych oczkach albo pokrój w drobną kostkę. Jeśli dodajesz ogórka, pokrój go w taką samą kostkę, posól szczyptą soli, odczekaj chwilę i odciśnij w dłoni — ogórek puszcza wodę i bez tego pasta rozrzedza się po godzinie.

3. 3

   1 min

   Szczypiorek posiekaj drobno.

4. 4

   4 min

   Do twarogu dodaj śmietanę albo jogurt — po łyżce, mieszając, aż masa będzie kremowa i da się smarować, ale nie płynna. Wmieszaj rzodkiewkę, szczypiorek i ogórek, spróbuj, dopiero wtedy dosól i popieprz.

5. 5

   2 min

   Podawaj od razu na pieczywie. Pasta idzie do lodówki w ciągu dwóch godzin od przygotowania, przykryta, i tam czeka do podania — kieruj się datą przydatności twarogu, którego użyłeś. Smakowo pasta jest najlepsza pierwszego dnia: rzodkiewka z czasem puszcza sok, więc przed podaniem zamieszaj i w razie potrzeby odlej nadmiar.

Czym to zastąpić

• rzodkiewka → ogórek świeży

  Pasta wychodzi łagodniejsza i bardziej wodnista — ogórek pokrój w kostkę, posól i mocno odciśnij.

• szczypiorek → koperek

  Inny charakter, ale ten sam efekt świeżości; siekaj drobno i dodawaj na końcu.

Więcej albo mniej porcji

Ilości przeliczysz w zakresie od 2 do 8 porcji.

• Twaróg i rzodkiewka skalują się liniowo; śmietanę lub jogurt dodawaj po łyżce do konsystencji, a nie w krotności — różne twarogi mają różną wilgotność.
• Sól i pieprz do smaku; twaróg bywa solony przez producenta.
• Przy 8 porcjach zrób pastę w dwóch miskach albo w dużej — rozgniatanie kilograma twarogu widelcem w małej misce jest uciążliwe, a nie szybsze.

Skąd wiemy, że to bezpieczne

Zalecenia bezpieczeństwa, na których opiera się ten przepis, pochodzą z: Przechowywanie dań podawanych na surowo (Główny Inspektorat Sanitarny).

Alergeny

W podstawowej wersji: mleko

• Jeśli podasz z tym chleb → gluten

Mogą dołożyć alergeny spoza tej listy: chleb — to produkty złożone, a ich skład różni się między producentami. Przeczytaj etykietę opakowania, którego używasz.

Ta lista wynika ze składników wypisanych w przepisie, a nie ze składu Twoich produktów. Nie traktuj jej jako potwierdzenia, że dania nie ma w sobie danego alergenu — przy alergii i celiakii decyduje etykieta, nie przepis, a receptura nie jest gwarancją braku śladowych ilości alergenu.