Gęsty groch łupany z cebulą

Jak to zrobić

1. 1

   5 min

   Przepłucz groch na sicie zimną wodą, aż przestanie spływać mętna. Groch łupany nie wymaga moczenia przez noc — to całe ziarno trzeba namaczać, a łupane rozpada się samo w czasie gotowania.

2. 2

   45 min

   Zalej groch wodą, zagotuj i zbierz łyżką pianę, która wypłynie na wierzch. Zmniejsz ogień i gotuj pod uchyloną pokrywką, mieszając od czasu do czasu, aż ziarno się rozpadnie, a masa zgęstnieje. Mieszaj częściej pod koniec — gęsty groch chętnie przywiera do dna i przypala się w kilkanaście sekund.

3. 3

   8 min

   W tym czasie na patelni wytop boczek, a potem dorzuć cebulę i smaż, aż się zezłoci. Bez boczku smaż cebulę na oleju. Jeśli chcesz gęstszą potrawę, wsyp na patelnię łyżkę mąki i podpraż ją chwilę z cebulą.

4. 4

   7 min

   Przełóż zawartość patelni do garnka, wrzuć kostki i wymieszaj. Dopraw solą, pieprzem i majerankiem roztartym w dłoniach. Zostaw na małym ogniu jeszcze chwilę, żeby smaki się połączyły.

5. 5

   3 min

   Tego, co zostanie, nie zostawiaj w garnku do wystygnięcia. Gęsta, gorąca masa w wysokim garnku stygnie bardzo wolno, a im dłużej jest letnia, tym gorzej. Rozdziel ją na płytkie naczynia — w niskiej warstwie schłodzi się wielokrotnie szybciej niż w garnku. Wstaw do lodówki w ciągu dwóch godzin, zjedz w ciągu 48 godzin i odgrzej tylko jeden raz, mieszając, bo gęsty groch grzeje się nierówno.

Więcej albo mniej porcji

Ilości przeliczysz w zakresie od 2 do 8 porcji.

• Proporcja wody do grochu zostaje ta sama przy każdej wielkości: trzy części wody na jedną część suchego ziarna.
• Przy ośmiu porcjach tym bardziej nie studź całości w garnku — podziel na płytkie naczynia od razu.

Skąd wiemy, że to bezpieczne

Zalecenia bezpieczeństwa, na których opiera się ten przepis, pochodzą z: Szybkie schładzanie dużej ilości potrawy (U.S. Food and Drug Administration), Postępowanie z resztkami ugotowanych potraw (Food Standards Agency).

Alergeny

W podstawowej wersji: gluten, seler

Mogą dołożyć alergeny spoza tej listy: kostka rosołowa, boczek wędzony, chleb — to produkty złożone, a ich skład różni się między producentami. Przeczytaj etykietę opakowania, którego używasz.

Ta lista wynika ze składników wypisanych w przepisie, a nie ze składu Twoich produktów. Nie traktuj jej jako potwierdzenia, że dania nie ma w sobie danego alergenu — przy alergii i celiakii decyduje etykieta, nie przepis, a receptura nie jest gwarancją braku śladowych ilości alergenu.