Zupa ziemniaczana z boczkiem i majerankiem

Jak to zrobić

1. 1

   12 min

   Ziemniaki obierz i pokrój w kostkę około półtora centymetra. Marchew, pietruszkę i seler pokrój w drobniejszą kostkę, cebulę posiekaj, boczek pokrój w kostkę około centymetra.

2. 2

   10 min

   W garnku wytop boczek na średnim ogniu, aż się zrumieni, około pięciu minut. Dorzuć cebulę, a po dwóch minutach marchew, pietruszkę i seler i smaż razem jeszcze trzy minuty. Jeśli chcesz zupę gęstszą, oprósz warzywa łyżką mąki i mieszaj minutę, aż mąka zniknie w tłuszczu.

3. 3

   25 min

   Wlewaj półtora litra wody stopniowo, cały czas mieszając — tak mąka nie zrobi grudek. Wkrusz kostkę, dodaj liście laurowe i ziele angielskie, zagotuj i wrzuć ziemniaki. Gotuj pod uchyloną pokrywką na małym ogniu około 20 minut, aż ziemniaki będą miękkie, a brzegi kostek zaczną się rozpadać — to one zagęszczają zupę.

4. 4

   5 min

   Wyjmij liście laurowe i ziele. Wciśnij czosnek, wsyp majeranek roztarty w palcach i gotuj jeszcze dwie minuty — majeranek dodany na początku gotowania traci zapach. Dopraw solą i pieprzem dopiero po spróbowaniu. Na talerzu posyp natką.

5. 5

   3 min

   Zupę, która zostanie, rozłóż w płaskim naczyniu, schłodź i wstaw do lodówki w ciągu dwóch godzin, zjedz w ciągu 48 godzin i odgrzej tylko jeden raz, aż będzie parująco gorąca w całej objętości. W lodówce gęstnieje — przy odgrzewaniu dolej trochę wody.

Więcej albo mniej porcji

Ilości przeliczysz w zakresie od 2 do 8 porcji.

• Przy ośmiu porcjach wytapiaj boczek w szerokim garnku, żeby się rumienił, a nie gotował we własnym tłuszczu.
• Majeranek przy ośmiu porcjach dosypuj po spróbowaniu — półtorej łyżki zwykle wystarcza.

Skąd wiemy, że to bezpieczne

Zalecenia bezpieczeństwa, na których opiera się ten przepis, pochodzą z: Postępowanie z resztkami ugotowanych potraw (Food Standards Agency).

Alergeny

W podstawowej wersji: gluten, seler

Mogą dołożyć alergeny spoza tej listy: boczek wędzony, kostka rosołowa — to produkty złożone, a ich skład różni się między producentami. Przeczytaj etykietę opakowania, którego używasz.

Ta lista wynika ze składników wypisanych w przepisie, a nie ze składu Twoich produktów. Nie traktuj jej jako potwierdzenia, że dania nie ma w sobie danego alergenu — przy alergii i celiakii decyduje etykieta, nie przepis, a receptura nie jest gwarancją braku śladowych ilości alergenu.