Przejdź do treści

Placki ziemniaczane z tartych ziemniaków

Gotowe w 75 min · 65 min pracy · 4 porcje · obiad · łatwy · tani · sprzęt: tarka, patelnia

Cztery cienkie, złociste placki ziemniaczane z tartych ziemniaków na talerzu, obok łyżeczka śmietany

Składniki

  • Ziemniaki1 kg(obrane, umyte i starte na drobnych oczkach tarki)
  • Cebula1 szt.(obrana i starta na tych samych oczkach tarki co ziemniaki; składnik opcjonalny — bez niej masa ciemnieje w kilka minut, więc trzyj ziemniaki bezpośrednio przed smażeniem)
  • Jajka1 szt.(surowe — dlatego masy nie próbuje się na surowo, a sól koryguje się po usmażeniu placka próbnego)
  • Mąka pszenna3 łyżki(czubate łyżki; jeśli masa po zlaniu wody jest rzadka albo pierwszy placek rozpada się przy przewracaniu, dosyp jeszcze jedną)
  • Olej roślinny300 ml(kup 300 ml: warstwa około 3 mm na patelni 24 cm to około 130 ml na start, reszta dolewana między partiami w miarę wsiąkania — realnie zużyjesz 200–300 ml; to liczba do zakupów, a nie do wypicia przez placki)nie skaluje się wprost — dostosuj do smaku
  • Sóldo smaku
  • Pieprz czarnydo smaku
  • Do podania: śmietana do polania

Uwagi do skalowania

  • Olej nie skaluje się z porcjami — jego ilość wynika z tego, że warstwa na patelni ma mieć około 3 mm, więc zależy od średnicy patelni i liczby partii, nie od liczby osób. 300 ml to ilość do zakupów; przy 2 porcjach wystarczy 200 ml.
  • Czas smażenia rośnie prawie liniowo, bo placki smaży się partiami: każda partia to 7–8 minut. Przy 6 porcjach (1,5 kg) to 8–9 partii, czyli około godziny samego smażenia; powyżej 6 porcji smaż na dwóch patelniach jednocześnie albo w dwóch turach z drugą osobą — dlatego receptura kończy się na 6 porcjach.
  • Jajko jest niepodzielne: przy 2 porcjach (500 g ziemniaków) zostaw jedno całe jajko, ale zostaw też pełne 2 łyżki mąki zamiast proporcjonalnych 1,5 — całe jajko na połowie ziemniaków rozrzedza masę, więc mąki potrzeba WIĘCEJ, nie mniej.
  • Sól i pieprz dodawaj do smaku, nie w przeliczeniu na kilogram — i dopiero po placku próbnym, bo surowej masy nie wolno próbować.
  • Powyżej 4 porcji starta masa czeka zbyt długo i ciemnieje w misce — zetrzyj drugą połowę ziemniaków dopiero wtedy, gdy pierwsza partia placków jest już na patelni.

Przygotowanie

  1. Obierz ziemniaki i cebulę, opłucz ziemniaki pod zimną wodą i osusz je pobieżnie ręcznikiem papierowym.(8 min)
  2. Zetrzyj ziemniaki na drobnych oczkach tarki do miski, a między kolejnymi ziemniakami zetrzyj na tych samych oczkach cebulę — jej sok wyraźnie spowalnia ciemnienie masy. Jeśli pomijasz cebulę, zetrzyj ziemniaki dopiero wtedy, gdy patelnia i olej są już przygotowane, i smaż od razu, bo masa bez soku cebuli ciemnieje w kilka minut.(15 min)
  3. Odstaw miskę na 5 minut — w tym czasie odmierz mąkę, przygotuj patelnię i talerz wyłożony ręcznikiem papierowym. Potem przechyl miskę i zlej z wierzchu klarowny płyn, uważając, żeby biała skrobia, która osiadła na dnie, została w misce i wróciła do masy — to ona, razem z mąką, wiąże placki.(5 min)
  4. Wbij jajko, wsyp mąkę, dodaj płaską łyżeczkę soli i szczyptę pieprzu i wymieszaj łyżką na jednolitą masę o gęstości gęstej śmietany; jeśli masa jest wodnista, dosyp jeszcze jedną łyżkę mąki. Nie próbuj masy na surowo — zawiera surowe jajko. Sól skorygujesz po usmażeniu pierwszego, próbnego placka. Po jajku i surowej masie umyj ręce.(2 min)
  5. Wlej na patelnię olej warstwą około 3 mm (na patelni 24 cm to około 130 ml) i rozgrzej go na średnim ogniu — jest gotowy, gdy kropla masy wrzucona na patelnię od razu zaczyna intensywnie skwierczeć, a nie leży cicho na dnie.(3 min)
  6. Nakładaj masę łyżką i rozpłaszczaj na placki grubości pół centymetra — nie grubiej, bo przy grubszym placku wierzch jest gotowy wcześniej niż środek. Smaż partiami po 3–4 sztuki, nie ścieśniając ich, po 3–4 minuty z każdej strony, aż brzegi będą złotobrązowe i sztywne, a placek da się podważyć łopatką bez rozrywania. To jest warunek WIERZCHU; o środku mówi przełamanie: pierwszy placek z każdej partii przełam na pół — środek ma być jednolicie zwarty i matowy, bez wilgotnej, klejącej się warstwy. W masie jest surowe jajko, więc placek z mokrym środkiem wraca na patelnię: zmniejsz ogień i przedłuż smażenie o minutę na stronę. Jeśli pierwszy placek rozpada się przy przewracaniu, dosyp do masy łyżkę mąki. Po drugiej partii zmniejsz ogień o stopień — patelnia i olej są coraz gorętsze — i przed każdą kolejną partią sprawdź olej kroplą masy; dolewaj oleju między partiami, żeby warstwa została. Przy kilogramie ziemniaków to 5–6 partii, czyli około 35–45 minut samego smażenia.(40 min)
  7. Odsącz gotowe placki na ręczniku papierowym i podawaj od razu, gorące. Dobrze pasuje zimna śmietana 18% do polania — około 2 łyżki na porcję — jeśli ją masz (to dodatek do podania, nie część przepisu). Co zostanie, rozłóż w płaskim naczyniu, schłodź i wstaw do lodówki w ciągu godziny, zjedz w ciągu doby i odgrzej tylko jeden raz — na suchej patelni, aż będą gorące na całej grubości.(2 min)

Zamienniki

  • Zamiast mąka pszenna możesz użyć mąka ziemniaczanaWiąże mocniej, więc daj o jedną trzecią mniej. Placki wychodzą bardziej zwarte w środku, za to lepiej trzymają kształt. Ta zamiana dotyczy WYŁĄCZNIE placków ziemniaczanych — w innych przepisach mąka ziemniaczana i pszenna nie zastępują się nawzajem, bo pełnią inne funkcje.zamiana prawdopodobna
  • Zamiast cebula możesz użyć cebula czerwonaJest słodsza, ale po usmażeniu różnica jest ledwo wyczuwalna. Sok z czerwonej cebuli lekko zabarwia masę na różowo — po usmażeniu kolor znika.propozycja do sprawdzenia

Bezpieczna temperatura wewnętrzna podana w przygotowaniu pochodzi z zaleceń: Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego PZH – Państwowy Instytut Badawczy.

Alergeny

Alergeny podstawowej wersji: gluten, jaja

  • Jeśli podasz z tym śmietana 18% mleko

Mogą dołożyć alergeny spoza tej listy: mąka pszenna — to produkty złożone, a ich skład różni się między producentami. Przeczytaj etykietę opakowania, którego używasz.

To samo dotyczy zamienników, jeśli po nie sięgniesz: mąka ziemniaczana.

Ta lista wynika ze składników wypisanych w przepisie, a nie ze składu Twoich produktów. Nie traktuj jej jako potwierdzenia, że dania nie ma w sobie danego alergenu — przy alergii i celiakii decyduje etykieta, nie przepis, a receptura nie jest gwarancją braku śladowych ilości alergenu.